Het 7sus4-akkoord

Gebruik de formule 1-4-5-flat 7:

Samen heten die noten C7sus4. Omdat de terts ontbreekt, klinkt het akkoord op zichzelf niet duidelijk majeur of mineur.

Begin met C7: C-E-G-Bes.

Vervang de E door F. De grondtoon, kwint en kleine septiem blijven staan.

Of begin met Csus4, C-F-G, en voeg Bes toe. Je komt bij dezelfde vier noten uit.

In klassieke stemvoering wordt een noot uit het vorige akkoord aangehouden. Zodra het akkoord eronder verandert, geeft die noot spanning. Daarna beweegt hij meestal één stap naar een toon die wel past.

Bij C7sus4 zakt de F vaak naar E. Dan hoor je C7, dat vervolgens naar F majeur kan gaan.

In moderne akkoordsymbolen beschrijft sus4 vooral de noten van het akkoord. Er hoeft niet altijd een voorbereidende noot of oplossing te komen.

In C7 zitten E en Bes. Samen vormen ze een tritonus.

C7sus4 heeft geen E, dus die specifieke tritonus verdwijnt. F en Bes vormen samen een reine kwart.

Toch kan C7sus4 nog een dominantrol hebben. De bas en de akkoorden eromheen kunnen naar F leiden. Je hoort die richting minder sterk totdat F naar E gaat of een andere stem de E speelt.

C7sus4 heeft C-F-G-Bes; C7 heeft C-E-G-Bes.

Je verandert dus alleen F in E. Eerst ontbreekt de terts, daarna hoor je de grote terts en de tritonus E-Bes.

Speel C7sus4-C7-F. Hoor eerst F naar E zakken. Daarna bewegen E naar F en Bes naar A wanneer het dominantakkoord in F oplost.

Csus4 bestaat uit C-F-G. C7sus4 voegt Bes toe.

Die kleine septiem laat het akkoord makkelijker aansluiten op dominante, modale of bluesachtige harmonie.

Speel je geen septiem, schrijf dan ook geen 7 in het symbool.

Bij Gm7/C speel je C in de bas en daarboven G-Bes-D-F.

De D is de none van C. Daarom heet deze verzameling vaak C9sus4 en niet C7sus4, dat uit vier verschillende noten bestaat.

In een voicing kun je G of een andere noot weglaten. De D blijft het verschil tussen 7sus4 en 9sus4.

V7sus4 kan de terts van het dominantakkoord nog even uitstellen voordat een cadens eindigt.

In gospel, soul en pop hoor je vaak een heen-en-weerbeweging tussen kwart en terts. Jazz en funk gebruiken 9sus4 soms als een akkoord waarop de muziek juist blijft hangen.

Luister naar wat ervoor en erna komt. Dan hoor je of het akkoord spanning opbouwt, naar een dominant beweegt of gewoon de klank is waarop het stuk rust.

Elke akkoordtoon kan in de bas liggen. Als het akkoord duidelijk als dominant werkt, hoor je vaak de grondtoon onderaan.

Houd F en Bes bij voorkeur vast: daaraan hoor je de sus4 en de septiem. In een volle voicing kan de G soms weg.

Speel C laag en F-G-Bes hoger. Dan blijft de kleine afstand tussen F en G goed te horen.

C mixolydisch bevat C-D-E-F-G-A-Bes. Wil je het susgevoel behouden, laat de E dan niet te nadrukkelijk klinken; die toon zou de ontbrekende terts invullen.

C dorisch bevat C-D-Es-F-G-A-Bes. Het akkoord zelf heeft geen terts. De melodie kan dus mee bepalen of de omgeving eerder naar majeur of mineur neigt.

Kijk daarom altijd naar de volledige progressie en melodie voordat je een toonladder kiest.

Speel achter elkaar Csus4, C7sus4, C7 en F.

Houd C, G en Bes vast terwijl F naar E gaat. Laat daarna E naar F en Bes naar A bewegen.

Voeg een D toe en herken C9sus4. Haal D weer weg en luister naar het akkoord met vier tonen.