Akkoordenkaart voor piano

De letter vooraan geeft de grondtoon. C betekent C majeur; Cm is C mineur. Elke cel hieronder noemt de noten vanaf de grondtoon. Op piano verhoogt een kruis een noot met één toets en verlaagt een mol hem met één toets.

De nootnaam volgt de opbouw van het akkoord, niet alleen de kleur van de pianotoets. Cis majeur bevat Eis, gespeeld op de toets die je waarschijnlijk als F kent. As mineur bevat Ces, dezelfde toets als B. Die namen laten zien hoe de tertsen op elkaar zijn gestapeld. Dat helpt bij noten lezen en transponeren.

Nieuw op het klavier? Begin met C, F en G. Dat is het eerste praktische groepje bij basisakkoorden op piano. Gebruik de andere rijen wanneer je een nieuw symbool in een nummer tegenkomt.

In deze tabel blijft C de grondtoon. Zo zie je per symbool welke noot verandert of erbij komt. De noten zijn als akkoordtonen gespeld; in een echte greep kunnen hun octaaf en volgorde anders zijn.

Begin bij een andere grondtoon met de formule uit de gelinkte akkoordsoort en bouw van daaruit verder. Let op: een noneakkoord bevat een septiem; een add9-akkoord niet. Bij akkoordsymbolen staat hoe je zulke tekens leest.

Lees één akkoordsymbool tegelijk. Zoek de noten op, speel ze samen en luister of ze passen op die plek in het nummer. Ga dan pas naar het volgende symbool. Staat er een noot achter een schuine streep, zoals C/E? Zet dan E onder de overige noten van C.

Je hoeft de hele tabel niet uit je hoofd te kennen. Let na een paar nummers vooral op terugkerende bewegingen, zoals C-F, G-C of Am-F. Zo leer je de wisselingen sneller herkennen dan met een alfabetische lijst.