Het powerchord

Gebruik de formule 1-5:

Het symbool is C5. De 5 verwijst naar de bepalende afstand tussen C en G; er hoort geen terts bij.

C en G zijn twee verschillende toonhoogteklassen. Zo’n combinatie heet ook wel een tweeklank of dyade.

Toch zeggen muzikanten powerchord, omdat de vorm in riffs en akkoordreeksen als harmonische eenheid werkt. Een extra C in een hoger octaaf maakt de klank voller, maar voegt geen nieuwe toonhoogteklasse toe.

Geen van beide. Voor C majeur heb je E nodig; voor C mineur Es.

De melodie of een ander instrument kan die terts alsnog spelen. Ook de rest van de akkoordreeks kan een majeur- of mineurtoonsoort duidelijk maken, zonder dat de gitaar zelf de terts speelt.

Vervorming voegt boventonen en extra mengproducten toe. Daardoor kunnen dicht gespeelde akkoorden in het lage register minder helder worden.

Een grondtoon met reine kwint laat meer ruimte over dan een dicht vierklankakkoord. Dat betekent niet dat tertsen met distortion onmogelijk zijn: register, stemming, intonatie, ligging en de hoeveelheid vervorming bepalen veel.

C-G-C versterkt de grondtoon in twee registers en ligt handig onder de vingers op gitaar. Het hoge C maakt de klank voller zonder majeur of mineur te kiezen.

Als de basgitaar C al speelt, kan de gitaar soms alleen G-C of een andere ligging spelen. Luister naar het hele ensemble, niet alleen naar de gitaarvorm.

Houd op gitaar de afstand tussen grondtoon en kwint gelijk. Op de lage E-snaar ligt G op fret 3; de D erboven ligt op de A-snaar twee frets hoger. Verplaats de hele vorm om een andere grondtoon te spelen.

Controleer de stemming. In een dropstemming kunnen grondtoon en kwint op aangrenzende lage snaren op dezelfde fret liggen.

C5 bevat alleen C-G. Csus2 voegt D toe en Csus4 voegt F toe. Ook die susakkoorden hebben geen terts, maar wel een extra toon die kan bewegen of blijven liggen.

Vergelijk de drie vormen met dezelfde C in de bas; zo hoor je precies wat de extra noot doet.

Je hoort ze veel in rock, punk, metal en grunge. De melodie, bas en rest van de harmonie kunnen dan bepalen of de muziek majeur of mineur klinkt.

Een open kwint werkt ook zonder vervorming, bijvoorbeeld in folk, orkestmuziek en elektronische muziek.

Ja. C5 kan de tonica zijn in C, ♭VII in D of IV in G. De twee noten vertellen nog weinig over de functie; basbeweging en de overige akkoorden geven die weg.

Parallel verschoven powerchords kunnen akkoordwortels duidelijk laten horen, ook als de passende drieklanken van de toonsoort verschillende soorten zouden hebben.

Stem zorgvuldig, zeker bij veel gain. Vergelijk grondtoon-kwint, grondtoon-kwint-octaaf en kwint-octaaf boven een basnoot.

Demp ongebruikte snaren en stop de noten precies op tijd. Bij een strakke riff draagt het ritme minstens zoveel bij als de greep.

Speel C5 en voeg daarna E toe voor C majeur of Es voor C mineur.

Speel C5-F5-G5 en benoem de grondtonen als I-IV-V in C. Speel vervolgens dezelfde reeks als volledige drieklanken en vergelijk het effect van de terts. Zet vervorming geleidelijk harder en probeer ook een hoger register.