De bluestoonladder van D

Speel D-F-G-As-A-C-D. Laat As weg en je houdt D mineurpentatoniek over: D-F-G-A-C. Zo onthoud je de reeks van zes het makkelijkst. D-F-A is het tonica-akkoord in mineur.

As ligt een halve toon onder A. Gis gebruikt dezelfde pianotoets, maar As laat de verlaagde kwint boven D beter zien.

Vergelijk G-As-A met G-A. In de eerste versie hoor je kort extra spanning, in de tweede sla je die over. Hoe lang je op As blijft, maakt minstens zoveel uit als de aanwezigheid van die noot.

Speel G-As-A boven een lage D en daarna G-A. Houd de laatste A aan als duidelijk doel.

Deze zes noten zijn een bruikbaar begin voor bluesfrasering, geen volledige stijlregel. Een zanger of gitarist kan tussen pianotoetsen buigen. Boven D7 kan de kleine terts F bovendien schuren tegen de grote terts Fis uit het akkoord. Luister naar de begeleiding als je die noot aanhoudt. Pentatoniek en bluestoonladders legt het verschil uit tussen een notenlijst en een gespeelde frase.