De pentatonische toonladder van A

Voor A majeurpentatoniek neem je trap 1, 2, 3, 5 en 6 van A majeur: A-B-Cis-E-Fis. D en Gis uit de toonladder met zeven noten vallen weg.

Voor A mineurpentatoniek neem je 1, ♭3, 4, 5 en ♭7: A-C-D-E-G. B en F uit A natuurlijke mineur vallen weg. Beide versies delen A en E, maar de overige tonen verschillen. Pentatoniek en bluestoonladders laat zien hoe de formules vanaf iedere grondtoon werken.

Luister naar het akkoord en de klank die je zoekt. A majeurpentatoniek bevat A-Cis-E, precies de tonen van A majeur. A mineurpentatoniek bevat A-C-E, het A-mineurakkoord. In een blues met A7 hoor je ook vaak A mineurpentatoniek. C schuurt dan tegen Cis uit het akkoord; hoe je die toon speelt is belangrijk.

Staat er alleen ‘A pentatoniek’ in een schema, kijk dan of de muziek majeur of mineur bedoelt. De grondtoon alleen beslist dat niet.

De majeurversie laat trap 4 en 7 weg. De mineurversie laat trap 2 en ♭6 weg. Binnen beide overgebleven reeksen liggen geen halve stappen tussen opeenvolgende noten. Dat maakt ze makkelijk te doorlopen, maar betekent niet dat elke toon boven elk akkoord even goed past.

Speel A-C-D-E en daarna G-E-C-A. Pauzeer op de laatste A. Speel vervolgens A-B-Cis-E en daarna Fis-E-Cis-A in hetzelfde ritme. Zo hoor je het verschil in noten zonder dat de timing verandert. Voor extra spanning voegt A blues Es aan de mineurversie toe.