De bluestoonladder van G

Speel G-Bes-C-Des-D-F-G. Laat Des weg en je houdt G mineurpentatoniek over: G-Bes-C-D-F. Zo onthoud je de reeks van zes het makkelijkst. G-Bes-D is het tonica-akkoord in mineur.

Des ligt tussen C en D. Cis klinkt op dezelfde toets, maar Des laat de verlaagde kwint boven G zien.

Vergelijk C-Des-D met C-D. In de eerste versie hoor je kort extra spanning, in de tweede sla je die over. Hoe lang je op Des blijft, maakt minstens zoveel uit als de aanwezigheid van die noot.

Speel G-Bes-C-Des-D en daarna F-D-Bes-G. Pauzeer één keer op Des en beweeg er de tweede keer snel doorheen.

Deze zes noten zijn een bruikbaar begin voor bluesfrasering, geen volledige stijlregel. Een zanger of gitarist kan tussen pianotoetsen buigen. Boven G7 kan de kleine terts Bes bovendien schuren tegen de grote terts B uit het akkoord. Luister naar de begeleiding als je die noot aanhoudt. Pentatoniek en bluestoonladders legt het verschil uit tussen een notenlijst en een gespeelde frase.