De pentatonische toonladder van E

E majeurpentatoniek neemt trap 1, 2, 3, 5 en 6 van E majeur. Het tonica-akkoord is E-Gis-B: een helder vertrekpunt voor een majeurmelodie.

E mineurpentatoniek gebruikt 1, ♭3, 4, 5 en ♭7. Het tonica-akkoord is E-G-B. Beide reeksen delen E en B, maar de andere drie noten verschillen. Speel boven E mineur eerst de mineurversie en boven E majeur de majeurversie. Controleer vooral lange noten tegen de begeleiding.

Gis is de terts van E majeur; G die van E mineur. E en B blijven als vaste punten staan.

Een vijfnootsreeks laat grotere gaten dan een toonladder met zeven noten. In de gebruikelijke majeur- en mineurpentatoniek liggen geen halve stappen tussen opeenvolgende toonladdernoten. Dat geeft ruimte voor korte frasen, maar niet elke noot past daardoor automatisch bij elk akkoord. Pentatoniek en bluestoonladders legt beide formules uit.

Speel E-Gis-B en daarna E-G-B. Gebruik vervolgens Fis-Cis in een majeurfrase en A-D in een mineurfrase.

Wil je één doorgangstoon aan de mineurversie toevoegen? Ga dan verder naar E blues.