De bluestoonladder van E

Speel E-G-A-Bes-B-D-E. Laat Bes weg en je houdt E mineurpentatoniek over: E-G-A-B-D. Zo onthoud je de reeks van zes het makkelijkst. E-G-B is het tonica-akkoord in mineur.

Bes ligt als tussentoon tussen A en B. Ais is dezelfde pianotoets, maar Bes toont de verlaagde kwint.

Vergelijk A-Bes-B met A-B. In de eerste versie hoor je kort extra spanning, in de tweede sla je die over. Hoe lang je op Bes blijft, maakt minstens zoveel uit als de aanwezigheid van die noot.

Speel E-G-A-Bes-B, pauzeer en speel D-B-G-E. Ga de tweede keer direct van A naar B.

Deze zes noten zijn een bruikbaar begin voor bluesfrasering, geen volledige stijlregel. Een zanger of gitarist kan tussen pianotoetsen buigen. Boven E7 kan de kleine terts G bovendien schuren tegen de grote terts Gis uit het akkoord. Luister naar de begeleiding als je die noot aanhoudt. Pentatoniek en bluestoonladders legt het verschil uit tussen een notenlijst en een gespeelde frase.