Appoggiatura

Een appoggiatura staat meestal als kleine noot zonder het schuine streepje van een korte acciaccatura. De hoofdnoot blijft op normale grootte. De kleine noot nadert vaak stapsgewijs, maar lees de werkelijk genoteerde toon en voortekens: ze hoeft niet altijd de bovenste buurtoon te zijn.

Sommige traditionele uitleg geeft een appoggiatura ongeveer de helft van een lange hoofdnoot. Dat is bruikbaar als eerste oefening, geen vaste timingwet. Maatsoort, stijl, tempo en frase beïnvloeden de uitvoering. Houd de grotere puls gelijk en laat de leunende noot duidelijk klinken.

‘Voorslag’ is de brede naam voor klein genoteerde noten. Een appoggiatura is een expressieve vorm daarvan. Een heel korte voorslag met streepje kan snel naar de hoofdtoon schieten; een appoggiatura krijgt doorgaans meer gewicht op de tel.

Tel ‘één-en, twee-en’. Speel A op ‘één’ en G op ‘en’; ga op tel twee normaal verder. Probeer daarna een snellere aanloop die nog steeds op ‘één’ begint. In beide versies moet A hoorbaar naar G leiden, niet als een losse extra noot klinken.